Blogs (archief)

Foto age of loneliness Praktijk Ommekeer Eenzaamheid Z-Vl

The Age of Loneliness

Een maand geleden was de documentaire “The Age of Loneliness” te zien in Ter Zake op de Belgische tv. Omdat ik het eerste stuk gemist had, heb ik de documentaire op internet gezocht zodat ik hem nog eens helemaal kon zien.

Het mooie van deze documentaire is dat er mensen van alle leeftijden hun verhaal, hun ervaring met eenzaamheid vertellen.
Zo komt de 19 jarige Isobel aan het woord die zich zo eenzaam voelt nu ze studeert,  maar ook de 30 jarige Kylie die na emigratie veel eenzaamheid ervaart en er toch voor kiest om niet terug te gaan naar haar geboorteland.

Dan komen er ook een aantal mensen aan het woord van verschillende leeftijden (dertigers, veertigers, zeventigers en ouder) die single, gescheiden of weduwe/weduwnaar zijn en die eenzaamheid ervaren door het gemis van een partner .

Ik vind het een hele mooie documentaire vooral omdat hierin zo duidelijk zichtbaar wordt, dat eenzaamheid een probleem is dat op alle leeftijden voorkomt en dat het dus heel belangrijk is om er iets aan te doen als die kans zich voordoet.

Natuurlijk blijft die studie zoals ze is en is er niet ineens een partner op jouw pad als jij jezelf laat begeleiden bij de aanpak van eenzaamheid.
Wat doet het dan wel? Je leert beter waar jouw behoefte ligt, jouw kijk op de dingen en op jezelf verandert waardoor je ook anders in het leven staat en dát maakt dat je leven verandert in positieve zin. Daardoor trek je de mensen aan met wie je matcht en voel je je meer verbonden met jezelf en je omgeving.

Toen ik 18 jaar was en ging studeren heb ik mezelf vreselijk eenzaam gevoeld. Ik zat op kamers maar ben toen terug thuis gaan wonen en heen en weer gaan reizen en daarna heb ik een andere studie gekozen. Toch wou ik weer op kamers, want als ‘iedereen’ dat kan moet het mij toch ook lukken? Dat was mijn gedachte. En het lukte ook, al was ik ’s avonds zo goed als altijd alleen. Waarom het toen wel lukte en dat eerste jaar niet, daar ben ik eigenlijk pas achter gekomen toen ik me verdiepte in de aanpak van eenzaamheid.

Ik hoop dat iedereen die dit leest en last heeft van eenzaamheid of een ‘gemis’, de moeite neemt om de documentaire te bekijken.
Wil je zelf iets aan je situatie veranderen? Dat kan, neem dan contact met mij op, ik help je graag.

http://www.dailymotion.com/video/x3lfsw3

 

Eenzaam meisje Praktijk Ommekeer eenzaamheid jongeren Zeeuws-Vlaanderen

Hoera vakantie!!

Iedereen is al (bijna) in vakantiestemming. Voor de meesten een periode om naar uit te kijken. Even breken met de sleur van alle dag, de dagen vullen zoals je zelf wilt. De een blijft graag thuis of in eigen land, de ander kiest ervoor om een verre reis te maken, om wat van de wereld te zien of verzekerd te zijn van een zonnig klimaat.
Toch is niet voor iedereen de vakantieperiode een vrolijke tijd. Een heleboel mensen ervaren juist dan het gevoel van eenzaamheid. Zowel de thuisblijvers die om wat voor reden ook  NIET op vakantie kunnen, als degenen die wel op vakantie gaan.

In de vakantie hebben mensen meer tijd voor zichzelf en worden dan geconfronteerd met zaken waarvoor ze anders geen tijd willen of kunnen maken. De normale gang van zaken, de gebruikelijke patronen zijn weg waardoor ook de structuur en houvast er even niet (meer) zijn.  Dat geldt niet alleen voor volwassenen, maar zeker ook voor jongeren.
20 % van de jongeren voelt zich soms tot dikwijls eenzaam en 3 % van de jongeren is chronisch eenzaam. Naar schatting zijn dat rond de 40.000 chronisch eenzame jongeren (in Nederland en in België).
Wat zou het fijn zijn als zij hun (school)vakantie konden benutten om hier iets aan te veranderen. Ook voor de jongeren die niet chronisch eenzaam zijn en deze periode willen aangrijpen om iets hieraan te doen. Het kan.
Praktijk Ommekeer heeft een gloednieuwe praktijkruimte en die is vanaf nu geopend voor iedereen die zijn of haar eenzaamheid op een efficiënte manier wil aanpakken.
Maak van  deze zomer een nieuwe start voor de rest van je leven. De deur van Praktijk Ommekeer staat open, ik ben er klaar voor……

(juli 2016)

empty-theater-1546591-1280x960Week tegen de eenzaamheid
Ik heb even gewacht om mijn eerste blog te schrijven omdat ik dit ter gelegenheid van de week tegen de eenzaamheid wil doen.

Er worden weer veel initiatieven genomen in deze week om de oudere medemens die last heeft van eenzaamheid bij de groep te betrekken en uit zijn/haar isolement te halen. En iedere aandacht voor eenzaamheid is welkom.

Toch wringt er bij mij iets, want alle initiatieven zijn gericht op senioren en dit draagt toch bij aan het stereotiepe beeld dat nog veel mensen (helaas) hebben over eenzaamheid: dit hoort (enkel) bij de oudere medemens.
Ernstige eenzaamheid neemt inderdaad toe boven de 80 jaar. En er is geen enkel probleem dat pas zo laat in een mensenleven wordt aangepakt.

Maar behalve de groep van 80-plussers is er nog een grote groep mensen die eenzaamheid intens ervaren en dat zijn de jongeren en jong volwassenen in de leeftijd van 16-25 jaar. Een groep waarvan je het misschien niet verwacht, maar die zeker ook de aandacht verdient.

Door het beeld dat veel mensen hebben van eenzaamheid is het voor deze groep moeilijk om hiervoor uit te komen. Het is bovendien niet “cool” toe te geven dat je je eenzaam voelt in een tijd waarin je leeftijdsgenoten streven naar zoveel mogelijk vrienden  online te hebben. Maar ook al heb je honderden vrienden op Facebook, ben je altijd omringd door klas- of leeftijdsgenoten, dan nog kun je je heel erg eenzaam voelen. Het is misschien lastig om die gevoelens van eenzaamheid te (h)erkennen, want ook al ben je niet alleen,  toch heb je het gevoel er niet helemaal bij te horen. Je mist verbondenheid en daar draait het om. Om dit te ervaren juist in de periode waarin er zoveel in en met jezelf gebeurt is natuurlijk niet eenvoudig. Het fijne is dat je daar wel iets aan kunt doen en zoals bij vele dingen in het leven: “jong geleerd is oud gedaan”. Als je op jonge leeftijd leert hoe je ermee om moet gaan, dan heb je daar de rest van je leven plezier van.

Zelf heb ik me flink eenzaam gevoeld toen ik pas ging studeren en op kamers ging. Alle andere studenten leken te genieten van het studentenleven en vonden het super, ik dacht echt dat ik de enige was. Er werd nooit onderling over gesproken. Nu, zoveel jaren later, hoor ik steeds meer geluiden van anderen dat  meer studenten met eenzaamheid te kampen hebben. Daarom wil ik in de week tegen de eenzaamheid een steentje bijdragen aan meer openheid over eenzaamheid op iedere leeftijd, maar zeker ook voor de groep jongeren en jong-volwassenen. Dit gevoel, komt net als andere gevoelens, op iedere leeftijd voor. Aangezien eenzaamheid hetzelfde gebied in je hersenen activeert als een pijnprikkel, blijf je in stilte lijden zolang je niets onderneemt. Dus kom in actie!!! Ik begeleid je graag door dit proces heen, wat je uiteindelijk heel veel inzichten en houvast zal bieden voor de rest van je leven.

(sept 2015)

Advertenties